Ten Xinzo interesantes construccións históricas. A igrexa da capitalidade conserva do seu estilo orixinario a estructura, a torre, e a fachada cunha porta de arco liso, rodeado de tres arquivoltas, o resto é neoclásico. Son románicos os templos da Novás e Morgade. Novás é unha parroquia situada no extremo sueste do concello e Morgade, na estrada que vai a Vilar de Barrio e Maceda, conserva dous interesantes portas románicas.

As beiras da lagoa de Antela, tamén en dirección Maceda, atópase a Torre de A Pena, de porta alta e coroada por elegantes ménsulas, dende a que se ve unha extensa vista sobre o Limia.

Más o norte en Trandeiras, está o edificio do convento franciscano do Bon Xesús , de finais da Idade Media, coa súa igrexa do século XVI. O convento foi fundado por Alonso Piña a principios do século XIX, fíxose famoso polo recibimento que ofreceu os sacerdotes franceses emigrados durante a Revolta.

Despois da desamortización de Mendizábal víctima do illamento e depredación como moitos outros.

Na dirección contraria, no sudoeste do termo atópase outro exemplo de arquitectura románica, trátase do cenobio benedictino do Mosteiro de Ribeira, que pasou a ser priorato de Celanova, onde o Pai Sarmiento atopou lápidas romanas dedicadas a individuos da Tribu Quirina.

Amais da existencia no concello de algúns cruceiros e petos de ánimas, abonda o románico en varias igrexas: San Pedro de Boado, Santa María de Laroá, San Pedro de Laroá, Santo Tomé de Morgade, San Pedro de Pena, San Xoán de Oleiros e Santa Mariña de Xinzo. Temos que facer referencia tamén a Ruta Xacobea que percorre o concello. Referímonos a que vindo de Zamora, procede da chamada "Vía da Prata". Bifurcándose na Gudiña, para continuar nunha das alternativas recoñecidas por Verín, As Estivadas, Xinzo, Sandiás, Allariz, Xunqueira de Ambía, San Cibrao das Viñas e Ourense.

O patrimonio natural e paisaxístico, a lagoa de Antela, a pesar da súa desecación constitúe un reducto de grande valor ecolóxico. Como intervención modificadora da Lagoa, pequenas zoas, "veigas", superficies de cultivo moi llanas, adquiriron un considerable valor biolóxico como refuxio da fauna expulsada das áreas desecadas.

As terras mais altas do concello posibilitan o disfrute dunha impresionante panorámica que abrangue toda a llanura da Limia